กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 175 ฮัลค์กับแบล็กวิโดว์
ท้องฟ้ายามค่ำคืนอันมืดมิดดูเหมือนจะสว่างไสวขึ้นเพราะอารมณ์ที่เบิกบาน
เสียงนกเจื้อยแจ้วรอบข้างราวกับหลอมรวมกันเป็นท่วงทำนองอันไพเราะ
เวย์นกำลังเดินอยู่ในป่าลึกทุรกันดาร หากไม่นับผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงและเสื้อผ้าที่สกปรก เขาก็ดูเหมือนเด็กหนุ่มหน้าตาดีที่มาเข้าแคมป์พักแรม
เขาไม่มีเส้นทางที่แน่ชัด
เวย์นเพียงแค่เดินต่อไปในทิศทางที่ตนเองปักใจเชื่อ
ตามการคาดการณ์ของเขา ฐานปฏิบัติการไม่น่าจะอยู่ไกลจากถนนใหญ่เกินไปนัก และในรัศมีไม่กี่กิโลเมตรก็น่าจะมีเมืองเล็ก ๆ บ้าง
ผู้เร้นกายย่อมเร้นอยู่ในป่าเขา
ไฮดราไม่มีทางตั้งฐานปฏิบัติการในที่ที่คนธรรมดาไม่มีวันย่างกรายเข้าไปถึงจริง ๆ หรอก