0164

⬢⬢⬢

ตอนที่ 164 คิดว่าฉันเป็นเป็ดโง่จริง ๆ เหรอ?

หลังจากรับรู้ประสบการณ์ทางประสาทสัมผัสที่ดูแปลกใหม่ได้ครู่หนึ่ง เวย์นก็ตัดสินใจลุกจากเตียงในที่สุด

เขาออกแรงเพียงเล็กน้อย

เวย์นกระโดดลงจากเตียงทันที ในจังหวะที่ตัวกำลังลอยอยู่กลางอากาศ เขาก็คว้าผ้าห่มบนเตียงมาพันรอบเอวของตัวเองไว้ได้อย่างพอดิบพอดี

การนอนติดเตียงเป็นเวลานานทำให้ร่างกายของเขารู้สึกปวดเมื่อยเล็กน้อย

หลังจากยืดเส้นยืดสายร่างกายเล็กน้อย เวย์นก็เดินเท้าเปล่าตรงไปยังกลุ่มนักวิทยาศาสตร์ที่ขณะนี้เหงื่อเย็นไหลท่วมตัว

“ปัง ปัง ปัง”

เขาเคาะกระจกที่กั้นอยู่ระหว่างทั้งสองฝั่งเบา ๆ

เวย์นเอ่ยถามออกไปว่า “ที่นี่ที่ไหน?”