กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 143 นกตัวแรกที่โผล่หัวออกมา
การสังหารหมู่ครั้งนี้ไม่ได้ยืดเยื้อยาวนานนัก ท่ามกลางสายตาที่ยังคงอาลัยอาวรณ์ของเหล่ามิวแทนต์ ทหารนายสุดท้ายก็สิ้นลมหายใจลงในที่สุด ก่อนตายใบหน้าของทหารนายนั้นยังมีรอยยิ้มแห่งความหลุดพ้นปรากฏอยู่
มิวแทนต์กว่าสี่สิบคนยืนอยู่ในกองเลือดที่ไหลมารวมกัน ดูเปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร
“จากนี้เราจะบุกออกไปเลยไหม”
มิวแทนต์คนหนึ่งเอ่ยถามเวย์น
ก่อนจะถูกจับเขาเป็นเพียงครูที่อ่อนแอคนหนึ่ง ทุกวันคอยสอนนักเรียนให้ตั้งใจเรียนและพัฒนาตนเอง แต่ตอนนี้เขาเป็นคนที่ลงมือพรากชีวิตคนไปหลายต่อหลายคน ในดวงตาแฝงไว้ด้วยจิตสังหารที่รุนแรง เสื้อผ้าถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดงฉาน ดูมีท่าทางไม่ต่างจากนักเลงหัวไม้
“เรายังต้องไปช่วยคนที่ชั้นใต้ดินหนึ่งอีก”