0122

⬢⬢⬢

ตอนที่ 122 ออกจากสำนักงานใหญ่

เวย์นนอนอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ภายในใจกลับกำลังครุ่นคิดจนว้าวุ่น

ข้อสันนิษฐานเมื่อครู่ทำให้เขาตกใจไม่น้อย ยิ่งคิดในตอนนี้เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าข้อสันนิษฐานนี้อาจจะเป็นเรื่องจริง

ภายในหน่วยชีลด์อาจถูกไฮดราแทรกซึมจนหมดสิ้นไปแล้วจริงๆ และการที่เขาอยู่ที่นี่ในตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับลูกแกะน้อยประสาซื่อที่มุดหัวเข้าไปในรังงู

“สรุปแล้วฉันควรจะไปดี หรือไปดี หรือไปดีนะ”

เขาพึมพำกับความว่างเปล่าที่ไม่มีผู้คนอยู่

เวย์นขยี้ผมตัวเองอย่างกลัดกลุ้ม ทรงผมที่บรรจงจัดแต่งมาอย่างดีถูกทำให้ยุ่งเหยิงไปหมด

หากเขามาที่หน่วยชีลด์เพียงลำพัง ป่านนี้เขาคงหนีไปได้ทันทีแล้ว

แต่ปัญหาคือโคลสันพาเหมียวจีไปด้วย