0112

⬢⬢⬢

ตอนที่ 112 งานเลี้ยงวันเกิด

“ขอบคุณครับ ลาก่อน”

เวย์นโบกมือลาคุณปู่ที่ขับรถแทรกเตอร์และตัวรถที่กำลังแล่นจากไปอย่างกระตือรือร้น

“ฮ่าๆๆ ฉันเชื่อในตัวเธอเชียวล่ะ”

คุณปู่จู่ ๆ ก็ยื่นมือออกมาแล้วชูนิ้วโป้งให้กับเวย์น

ย้อนเวลากลับไปเมื่อวาน

เวย์นที่เดินมาถึงประตูห้องโดยสารจู่ ๆ ก็ตระหนักขึ้นมาว่าตนไม่มีเครื่องบิน แม้แต่รถสักคันก็ยังไม่มี

หลังจากตระหนักในจุดนี้ เวย์นก็เริ่มเดินหาโคลสันไปทั่วฐานปฏิบัติการ ทว่าโคลสันที่ปกติมักจะเดินเตร็ดเตร่อยู่ทุกที่กลับหายตัวไปเฉย ๆ ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ แม้แต่โทรศัพท์ก็ยังติดต่อไม่ได้

อย่างเลี่ยงไม่ได้ เวย์นจึงมุ่งหน้าไปยังสำนักงานใหญ่หน่วยชีลด์เพื่อเตรียมไปขอความช่วยเหลือจากเมย์