ตอนที่ 292 ข้ามีใจเสน่หาต่อเขาจริงแท้

ตอนที่ 292 ข้ามีใจเสน่หาต่อเขาจริงแท้

ซ่งจื่อเหยาถูกท่านพ่อขานชื่อ ทั้งร่างพลันสั่นสะท้านอย่างห้ามมิได้ นิ้วมือในบิดเกร็งขยำกันแน่นในแขนเสื้อ น้ำเสียงแผ่วเบาราวกับยุงร้อง “บุตรสาว... บุตรสาวมิได้ทำสิ่งใด...”

“มิได้ทำสิ่งใดหรือ” นายท่านซ่งแค่นเสียงเย็นชาพลางเอ้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย “ท่านหญิงย่อมไม่จู่ ๆ ก็มาเยือนถึงประตูเรือนโดยไม่มีสาเหตุ ข้าจะถามอีกครั้งว่าหลายวันมานี้เจ้าทำสิ่งใดลงไปกันแน่”