กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 287 เหม่อลอย และทางถอย
ชิวหมิงมองดูเรือนร่างที่พิงอยู่ตรงขอบประตูและไม่ขยับไหวมาเป็นเวลานาน ถอนหายใจออกมา เดินเข้าไปหาแล้วเอ่ยเรียกเสียงเบา “ท่านหญิง? ท่านหญิงเจ้าคะ?”
“อืม?” หลิ่วเหอเยี่ยนได้สติกลับมาโดยพลัน
“ท่านเอา แต่มองออกไปนอกประตูเหม่อลอยอยู่นานแล้วเจ้าค่ะ ท่านผู้เฒ่าถามท่านว่า จะรับสำรับหรือยังเจ้าคะ?”
“อ้อ ดี ข้าจะไปเดี๋ยวนี้” หลิ่วเหอเยี่ยนพยักหน้า ค่อย ๆ ถอนสายตากลับมาจากปากซอยที่ไร้ผู้คน แล้วหมุนตัวเดินไปยังโถงรับรอง
บนโต๊ะอาหาร ครอบครัวใหญ่ที่เคยครึกครื้นยิ่งนัก บัดนี้กลับเหลือเพียงคุณย่าหลิวและหลิ่วเหอเยี่ยนสองคนเท่านั้น เสียงหัวเราะหยอกเย้าข้างโต๊ะหิน การประลองฝีมือตรงระเบียงเรือน เสียงโต้เถียงกันในห้องครัวที่ดังขึ้นไม่ขาดสาย ทั้งหมดล้วนสลายหายไปในสายลมฤดูใบไม้ผลิยามเช้าพร้อมกับกีบม้าที่เดินทางไกล