เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 280 กลุ้มใจ, แบบแปลน
เช้าวันถัดมา หลิ่วเหอเยี่ยนที่พลิกตัวไปมารับอรุณโดยไม่ได้หลับตลอดคืน ขอบตาคล้ำบางๆ ดันประตูเปิดออก ก็ประชันชิดกับหลิ่วจิ่นโจวที่สีหน้าเปล่งปลั่งตรงโถงเชื่อม
เช้าวันถัดมา หลิ่วเหอเยี่ยนที่พลิกตัวไปมารับอรุณโดยไม่ได้หลับตลอดคืน ขอบตาคล้ำบางๆ ดันประตูเปิดออก ก็ประชันชิดกับหลิ่วจิ่นโจวที่สีหน้าเปล่งปลั่งตรงโถงเชื่อม วันนี้เขาก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไรไป ทั้งร่างตั้งแต่ภายในถึงภายนอกล้วนแผ่รังสีสว่างไสวที่กดไม่อยู่ โค้งมุมปากตั้งแต่เสี้ยววินาทีที่พบหน้านางก็ยกขึ้น แล้วไม่อาจหุบลงได้เลย
“เอ้อร์หลางวันนี้ดูมีแก่นแท้ ปราณ จิตวิญญาณยิ่งนักนะ?”
เขาหัวเราะขานรับคำหนึ่ง แต่ไม่กล้าพูดความจริง หลังจากกลับไปเมื่อคืนเขานอนไม่หลับเลยแม้แต่น้อย พอหลับตาลงก็คือเงาร่างของนางที่ร้อยเข็มอย่างเงอะงะอยู่ใต้ดวงไฟ จึงอดไม่ได้ที่จะซุกตัวในโปงผ้าห่มหัวเราะเหมือนคนเขลา