เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 272 เซียวเค่อ? ยุทธภัณฑ์
“เซียวเค่อ? แต่เขาไม่ได้...”
หลิ่วจิ่นโจวขมวดคิ้วแน่น เอ่ยคำพูดได้เพียงครึ่งเดียวก็หยุดลง เขาจำได้แม่นยำยิ่งนัก ในยามนั้น ณ ท้องพระโรง ศิษย์พี่ได้มีราชโองการประการหนึ่งอย่างชัดแจ้ง ให้เนรเทศเซียวเค่อไปไกลถึงชายแดน หากไม่มีราชโองการห้ามกลับเข้าเมืองหลวง ในเมื่อถูกลดตำแหน่งเนรเทศไปแล้ว เหตุใดจึงยังสามารถจัดวางมือสังหารไว้ที่ชานเมืองหลวงได้อีก?
เฉินฉงซานไพร่หัตถ์ยืนอยู่ สายตาล้ำลึกหนักแน่น “ยามนั้นข้าก็บอกเอี่ยนเอ๋อร์แล้วว่า คนผู้นี้มิอาจเก็บไว้เด็ดขาด เซียวเค่อผู้นี้ อดทนซ่อนตัวมานานหลายปีถึงเพียงนั้น หากโจวตีครั้งเดียวไม่เข้าเป้า ย่อมมีแผนรับมือตามมา ดังนั้นในยามที่อดีตจักรพรรดิทรงเลอะเลือนในช่วงสุดท้าย ข้าจึงให้เอี่ยนเอ๋อร์ส่งคนไปประหารเขาอย่างลับ ๆ”