ตอนที่ 266 พระราชโองการเรียกตัว, เทศกาลโคมไฟ

ตอนที่ 266 พระราชโองการเรียกตัว, เทศกาลโคมไฟ

หลายชั่วยามต่อมา ในห้องทรงพระอักษร หัตถ์ของเซียวเหยี่ยนที่กำลังทรงพระอักษรลงบนฎีกาพลันหยุดชะงักซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดก็ละสายตาจากฎีกา ไปตกอยู่ที่ร่างของขุนนางรับใช้ทรงพระอักษรข้างกายผู้มีท่าทางใจลอยผู้นั้น หลิ่วจิ่นโจวในมือยังคงถือร่างข้อเสนอราชการฉบับหนึ่งไว้ ทว่ากระดาษแผ่นนั้นตั้งแต่เขาแผ่ออกมาจนถึงบัดนี้ กลับมิได้จรดพู่กันเลยสักตัวอักษร เซียวเหยี่ยนมองดูเขาชั่วครู่ วางพู่กันชาดลง แล้วกดเสียงต่ำกวักมือเรียกเสิ่นอวิ๋นชิงที่อยู่อีกฝั่งหนึ่ง

หลิ่วจิ่นโจวยังคงกุมข้อเสนอราชการฉบับหนึ่งที่รอการร่างไว้ในมือ ทว่ากระดาษแผ่นนั้นนับตั้งแต่เขากางออกจนถึงบัดนี้ กลับยังมิได้ตวัดพู่กันลงไปแม้แต่หยดเดียว

เซียวเหยี่ยนมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก็วางพู่กันชาดลง แล้วกดเสียงต่ำพลางกวักหัตถ์เรียกเสิ่นอวิ๋นชิงที่อยู่อีกด้านหนึ่ง

“อวิ๋นชิง เจ้าหนูนี่เป็นอะไรไป”