เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 264 อย่ามองข้าเป็นเพียงน้องชาย
เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันเงียบเย็นรอบกายของเด็กหนุ่มตรงหน้า สายตาของคนผู้นั้นพลันประกายความเด็ดเดี่ยว รวดเร็วถึงขั้นจะขบฟันลงทันที
เฉินฉงซานสายตาว่องไวหัตถ์ปราดเปรียว ฝ่ามือหนึ่งสลักกุมขากรรไกรล่างของมันไว้ ได้ยินเพียงเสียงดัง “กร๊าก” ดั่งสนั่น ท่อนคางของคนผู้นั้นก็ถูกถอดออกอย่างหมดจด
เขาเลื่อนนิ้วล้วงเอายาพิษที่ยังไม่ทันได้กลืนลงคอออกจากใต้ลิ้นของมัน ทิ้งลงบนพื้นแล้วใช้ปลายรองเท้าบดขยี้จนแหลก จากนั้นจึงผลักคนไปข้างหลัง ส่งมอบให้ลู่เจิงที่รุดตามมาคุมตัวไป
เขาหันกลับมา เคาะไหล่หลิ่วจิ่นโจวเบา ๆ สองที น้ำหนักจากฝ่ามืออันหยาบกร้านที่กดลงมาหนักหน่วงกว่ายามปกติอยู่หลายส่วน ความหมายนั้นกระจ่างแจ้งยิ่งนัก
ตรงนี้ส่งให้ข้าจัดการ อาเหอยังรอเจ้าอยู่