เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 257 กำชับ ตระกูลซ่ง
ขันทีเจียงย่อมมองออกถึงความสับสนในแววตาของคนทั้งสอง หลิ่วจิ่นโจวลังเลเล็กน้อย ก่อนจะป้องมือคารวะขันทีเจียงอย่างสง่างามผ่าเผย แล้วเอ่ยถามว่า “ขันทีเจียง ขออภัยที่ข้าพเจ้าเสียกิริยา ตำแหน่งขุนนางรับใช้ทรงพระอักษรแต่ไหนแต่ไรมาตั้งขึ้นเพื่อองค์ชาย บัดนี้ฝ่าบาทขึ้นครองราชย์แล้ว ขุนนางรับใช้ทรงพระอักษรนี้...”
ขันทีเจียงได้ฟังก็พาตพัดขนหางม้าพาดไว้บนท่อนแขน พลางโบกมือเอ่ยว่า “คุณชายจอหงวนระดับมณฑลถามได้ดี ผู้อื่นย่อมต้องเป็นองค์ชายรัชทายาทจึงจะมีขุนนางรับใช้ทรงพระอักษร ทว่าฝ่าบาทของพวกเราตรัสว่า พระองค์ขึ้นครองราชย์ได้ไม่นาน ราชกิจในท้องพระโรงซับซ้อนยิ่งนัก ข้างพระวรกายมิได้ขาดแคลนคนเล่าเรียนเป็นเพื่อน แต่ขาดแคลนคนที่สามารถช่วยแบ่งเบาภาระได้จริง ๆ”