เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 253 อัครมหาเสนาบดี
หน้าสถานสงเคราะห์ชุลมุนวุ่นวายไปหมด
ซุ้มแจกโจ๊กที่ถูกม้าล้มล้มเอียงอยู่บนพื้น โจ๊กข้าวกล้องผสมเศษเครื่องเคลือบแตกไหลนองเต็มพื้น คนชราและเด็กที่ได้รับบาดเจ็บหลายคนถูกพยุงไปที่โคนกำแพง ทหารผ่านศึกผู้ใต้บังคับบัญชาของโจวเจิงกำลังช่วยพวกเขาพันแผล
ชาวบ้านที่ยืนมุงดูอยู่รอบ ๆ ยืนห่างออกไปเป็นวงกว้าง ไม่มีผู้ใดกล้าก้าวขึ้นหน้า
เจ้าเด็กเหลือขอผู้นั้นกำลังถูกคนท่าทางคล้ายคนรับใช้ในตระกูลหลายคนพยุงไว้ ใบหน้าเขียวเป็นจ้ำ ๆ โคนจมูกยังคงมีรอยเลือดที่เช็ดไม่หมดติดอยู่
เขากุมใบหน้าซีกหนึ่งไว้ ชี้หน้าเฉินฉงซานแล้วด่าทออย่างดุร้าย “เจ้าแก่ไม่อยู่ชั่วฟ้าดินดับ! เจ้ารู้หรือไม่ว่าท่านพ่อของข้าคือผู้ใด! เจ้ากล้าตีข้าฤา! เจ้าคอยดูเถิด ข้าจะกลับไปเรียกคนเดี๋ยวนี้ หากไม่พังสถานสงเคราะห์เฮงซวยของเจ้า ข้าก็จะไม่ใช้นามสกุลซุน!”