ตอนที่ 251 ยามนางเงยหน้ามอง, จักเคียงคู่ชั่วกาลนาน

ตอนที่ 251 ยามนางเงยหน้ามอง, จักเคียงคู่ชั่วกาลนาน

คนทั้งสองเดินเคียงคู่กันไปตามตรอกอันเงียบสงบนอกเรือนหวนคลื่น ยามนี้แสงอรุณยังส่างสลัว ในตรอกมีเพียงเสียงฝีเท้าของพวกเขาสองคน หนึ่งหน้าหนึ่งหลัง ไม่เร่งไม่รีบ

ไม่มีผู้ใดเปิดปากก่อน ฤทธิ์สุราเมื่อคืนเอ่ยได้ว่าสลายไปเสี้ยวค่อนแล้ว แต่ถ้อยคำเหล่านั้นที่อุดแน่นในอก กลับหนักอึ้งยิ่งกว่าอาการเมาค้างเสียอีก

เดินไปได้ระยะหนึ่ง เสิ่นอวิ๋นชิงก็พลันหยุดฝีเท้า หมุนตัวกลับมา เขาจดจ้องเด็กหนุ่มตรงหน้าที่อายุน้อยกว่าตนเองหลายปีผู้นี้ ในใจเปี่ยมด้วยความรู้สึกระคนปนเป

เขารู้จักหลิ่วจิ่นโจวมานานหลายปีเพียงนี้ จากไร่นาประจำจวนถึงเมืองหลวง จากการสอบระดับจวนถึงการสอบระดับมณฑล แต่กลับมิเคยเห็นสีหน้าจริงจังถึงเพียงนี้ของอีกฝ่ายมาก่อน

“จิ่นโจว ข้าขอถามเจ้าสักคำถามได้หรือไม่”