ตอนที่ 240 ยิ้มแย้มมีเสน่ห์ ดวงตาพราวเสน่หา

ตอนที่ 240 ยิ้มแย้มมีเสน่ห์ ดวงตาพราวเสน่หา

ในความทรงจำของหลิ่วเหอเยี่ยน เสิ่นอวิ๋นชิงยังคงไม่รู้จนถึงบัดนี้ว่านางเป็นสตรี นางจึงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ย่อกายย่อเข่าคารวะอย่างผ่าเผยตามธรรมเนียมที่ชิวหมิงเพิ่งสอนเมื่อครู่ หลุบตาลงแล้วเอ่ยเสียงเบา “ขออภัยด้วย พี่ใหญ่เสิ่น ข้าไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังท่าน เพียงแต่มีเหตุวาสนาประจวบเหมาะหลายอย่าง จึงยื้อเวลามาจนถึงวันนี้ถึงค่อยบอกท่าน... แท้จริงแล้วข้าเป็นสตรี”

ทว่าเสิ่นอวิ๋นชิงกลับตะลึงลานอยู่ตรงนั้นราวกับถูกวิชาลับนะจังงัง ผ่านไปเนิ่นนานก็ไม่อาจส่งเสียงใดออกมาได้เลย

เขาชี้ชัดว่ารู้เรื่องนี้มานานแล้วจริง ๆ ทว่ายามได้เห็นนางผลัดเปลี่ยนเป็นชุดสตรีกับตาตนเองจริง ๆ แรงกระแทกใจนั้นกลับรุนแรงกว่าภาพเงาดำสายหนึ่งที่แวบผ่านกระดาษหน้าต่างในคืนนั้นมากนัก