กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 232 ที่ดินสามร้อยหมู่
ครั้นหลิ่วเหอเยี่ยนและคุณย่าหลิวประคองโร่วเจียโม๋ร้อน ๆ ควันฉุยออกมาจากห้องครัว สายตาก็พลันเห็นเสิ่นอวิ๋นชิงกลับไปนั่งอยู่ในเรือนตั้งแต่เมื่อใดก็มิอาจทราบ เพียงแต่ตั่งของเขาถูกขยับออกไปไกลยิ่งนัก เขยิบออกไปด้านนอกมากกว่าที่นั่งยามปกติอยู่หลายส่วน ทั้งคนก็... เกร็งอยู่บ้าง
ทว่าอย่างไรเสียก็มาแล้ว ไม่อย่างนั้นของแปลกใหม่ในค่ำคืนนี้เขาคงไม่ได้ลิ้มรส หันหลังกลับไปคงได้พึมพำบ่นไปอีกหลายวัน
อาหารมื้อหนึ่งรับประทานกันอย่างสำราญชื่นมื่น ถึงขั้นแกล้มกับขาหมูที่ตุ๋นจนเปื่อยของคุณย่าหลิว เฉินฉงซานและเซียวเหยี่ยนยังร่ำสุรากันอีกหลายจอก ครั้นดื่มสุราอิ่มหนำสำราญแล้ว ร่ำสุราอิ่มหนำสำราญแล้ว ทุกคนก็ยิ้มแย้มส่งเซียวเหยี่ยนออกจากประตูเรือน