กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 223 ถึงเมืองหลวง
คณะเดินทางมาถึงเมืองหลวงในวันที่ยี่สิบสามเดือนสิบสอง หิมะในวันนี้ ตกถี่หนา ต้นไม้สองฝั่งถนนหลวงเกาะไปด้วยเกล็ดน้ำแข็ง มองออกไปไกล ๆ เป็นสีขาวโพลนไปหมด
ยามประตูเมืองปรากฏสู่สายตา เสิ่นอวิ๋นชิงเห็นเป็นคนแรก เขาแล่งม้าหันกลับมา ตะโกนบอกด้านหลังคำหนึ่ง “ถึงแล้ว! ถึงประตูเมืองแล้ว!”
คุณย่าหลิวเลิกม่านรถขึ้นแล้วยื่นหน้าออกไปมอง หรี่ตามองอยู่นานทีเดียว ถึงได้รำพึงรำพันขึ้นมาประโยคหนึ่ง “กำแพงเมืองนี้... สูงจริง ๆ เลย ที่แท้... นี่ก็คือเมืองหลวง”