ตอนที่ 209 การหารือลับยามวิกาล

ตอนที่ 209 การหารือลับยามวิกาล

หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วยาม ราตรีในขุนเขาก็มาเยือนอย่างเงียบเชียบ

ม่านกระโจมทหารเปิดออก ร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งก้มกายเดินออกมา เซียวเหยี่ยนสวมชุดชาวนาผ้าหยาบทั่วไป พับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นรอยแผลเป็นเก่าแก่ความลึกต่างกันหลายร้อยบนท่อนแขน

นั่นคือรอยแผลที่ประทับไว้ยามเขาอยู่ในตำหนักเย็น หลายปีมานี้มิเคยลบเลือนไปสิ้น หากแต่นำมาใช้ปลอมตัวกลับเป็นสิ่งดีที่สุด

เขาเดินมาตรงหน้าเฉินฉงซาน ชายเสื้อขึ้นเตรียมจะคุกเข่าลงไป เฉินฉงซานยื่นมือเข้าประคองแขนเขาไว้ ฝ่ามืออันหยาบกร้านออกแรงยั้งการคุกเข่านี้ไว้กลางอากาศ

“อาจารย์”

“ท่านมาแล้ว”