ตอนที่ 197 เช่นนั้น…… หากพวกเราต้องไปแล้วเล่า

ตอนที่ 197 เช่นนั้น…… หากพวกเราต้องไปแล้วเล่า?

หลิ่วจิ่นโจวหันหัวกลับมา สายตามองเขาอย่างสงบ ริมฝีปาก โค้งขึ้นน้อย ๆ “ไม่ว่าจะอย่างไร ทำเต็มที่แล้วก็พอ”

เสิ่นอวิ๋นชิงหัวเราะเบา ๆ ไม่ไล่เลียงถามต่อ แหวกม่านรถออกมุมหนึ่งเพื่อระบายอากาศ ฮัมเพลงเล็ก ๆ ไม่เป็นท่วงทำนอง แต่หลิ่วจิ่นโจวกลับมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างรถที่ถอยหลังไปเรื่อย ๆ อย่างเหม่อลอยอยู่บ้าง

คราวสอบระดับอำเภอนั้นเขากลับไม่ได้ตื่นเต้นเท่าใดนัก ตอนนั้นสอบเกียรติยศจากการสอบรับราชการ เพียงเพราะอาเหอบอกว่าลองดูได้ เขาจึงไป แต่ยามนี้ไม่เหมือนกันแล้ว ต้องเข้าเมืองหลวง ต้องเดินไปข้างกายศิษย์พี่ การสอบระดับจวน การสอบระดับสำนักศึกษา การสอบระดับมณฑล ทุกก้าวล้วนเหยียบพลาดไม่ได้