ตอนที่ 194 เช่นนั้นพวกเราไปด้วยกัน

ตอนที่ 194 เช่นนั้นพวกเราไปด้วยกัน

ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบงันครู่หนึ่ง

ครู่ต่อมา หลิ่วเหอเยี่ยนพลันหัวเราะเบา ๆ นางยื่นหัตถ์ออกไป ลูบเรือนศีรษะของหลิ่วจิ่นโจวอย่างแผ่วเบา

นับ ๆ ดูแล้ว นางไม่ได้ทำกิริยานี้มาหลายวันแล้ว เด็กคนนี้เติบโตไวยิ่ง นัก แม้ยามนี้จะยังอายุไม่ครบสิบขวบ ทว่าการกระทำกลับเหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อย วางตัวได้สุขุมยิ่งกว่าผู้สูงวัยหลายคนเสียอีก

ทำให้ผู้คนวางใจ อีกทั้งยังทำให้... ปวดใจอยู่บ้าง

ดั่งเช่นชั่วขณะนี้

นางเอ่ยเสียงเบา “เด็กโง่ ข้าเป็นพี่ชาย... เป็นพี่สาวของเจ้า ควรจะเป็นข้าที่คุ้มครองเจ้าจึงจะถูก เหตุใดเจ้ากลับมาคอยเป็นห่วงเป็นใยข้าแทนเสียเล่า”