เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 168 หลิ่วจิ่นโจวได้รับบาดเจ็บ
หลิ่วจิ่นโจวถือกระบองยืนอยู่กับที่ ตะลึงงันไปเล็กน้อย เขาเลื่อนสายตาลงมองมือที่กุมกระบองของตน ง่ามนิ้วโป้งและชี้ชาชาญ อานุภาพจากการปะทะเมื่อครู่สะเทือนจากฝ่ามือตรงเข้าสู่กระดูก
นี่เป็นครั้งแรกที่เขารับมือด้วยความโหดเหี้ยม นับตั้งแต่เริ่มฝึกวิทยายุทธ์กับอาจารย์
เขาได้ยินเสียงหายใจของตนเองที่ติดขัดเล็กน้อย ทว่าถูกเขากดข่มลงไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงกำกระบองในมือแน่นยิ่งขึ้น
“พี่ใหญ่เสิ่น พาคุณลุงหลี่ไป เร็ว”
เสิ่นอวิ๋นชิงอาศัยช่วงจังหวะนี้ลากเหล่าหลี่ขึ้นรถม้า อกของเฒ่าชราถูกเตะไปหนึ่งที มุมปากมีโลหิตซึม ลมหายใจหอบหนักคล้ายเครื่องสูบลม เสิ่นอวิ๋นชิงพยุงเขาพิงไว้ที่มุมคันรถ จากนั้นหมุนตัวกระโจนขึ้นคานรถม้า คว้าบังเหียนไว้แน่น ตะโกนก้องว่า “จิ่นโจว! ไป!”
“ย่าห์!”