ตอนที่ 149 มอบต้นกล้าข้าวสาลี

ตอนที่ 149 มอบต้นกล้าข้าวสาลี

รถม้าแล่นออกจากเชิงเขาดังกลุก ๆ แสงยามโพล้เพล้ลอดผ่านช่องม่านรถเข้ามา ห่อหุ้มผู้คนในรถไว้ใต้แสงสีเหลืองสลัว ลุงหลี่ตวัดบังเหียน ล้อรถบดขยี้ผ่านถนนดิน สาดฝุ่นควันเส้นละเอียดลอยคลุ้ง

ไม่มีผู้ใดเอ่ยถึงเรื่องราวเหล่านั้นอีก

คุณย่าหลิวเปิดปากพูดขึ้นก่อน บอกว่าของไม่กี่ต้นที่เก็บมาได้ในวันนี้ส่งกลิ่นหอมยิ่งนัก หากนำไปตากแห้งแล้วเย็บใส่ถุงหอม กลิ่นจะติดทนนานตลอดฤดูร้อน เฉินฉงซานนานครั้งจะยอมเอ่ยปากรับคำ กล่าวว่าเผยหลันยังขาดความสมบูรณ์ไปบ้าง ครั้งหน้าเข้าเขาต้องเดินลึกเข้าไปอีก ใบของเผยหลันที่เติบโตในที่ร่มจะหนาและมีสรรพคุณทางยาเต็มเปี่ยม

หลิ่วเหอเยี่ยนจึงหัวเราะ บอกว่าอาจารย์คิดจะยกภูเขาทั้งลูกกลับมาไว้ที่ไร่นาเสียแล้ว หลิ่วจิ่นโจวนั่งอยู่ตรงมุมห้อง มุมปากยกขึ้นน้อย ๆ แทรกขึ้นมาเป็นพัก ๆ ว่าในสำนักศึกษา มีคนผู้หนึ่งที่ถุงหอมแขวนเอวส่งกลิ่นรุนแรงยิ่งนัก ฟูจื่อสอนไปได้ครึ่งหนึ่งยังต้องเอี้ยวหน้าไปสูดอากาศ