กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 133 ตำรับยา หรือว่าจะเป็น?
ยามที่เฉินฉงซานมาถึงศาลาหมึกสมบัติ เขาก็กำลังนับสินค้าที่ไม่เคยถูกแตะต้องมานานเหล่านั้นอย่างแกมคั่นแกมกึ่ง เขายื่นหัตถ์ไปเขยื้อนแท่นฝนหมึกฟางหนึ่งตามใจ ในใจคำนวณว่า แม้วันนี้เค็ดคายจะดีกว่าแต่ก่อนอยู่บ้าง แต่สถานที่นี้ก็ยากจะคึกคักขึ้นมาได้อยู่ดี
ขณะกำลังเหม่อลอย เสียงบาทาพลันดังมาจากหน้าประตู
อู๋หย่วนซานเงยหน้าขึ้นอย่างเกียจคร้าน ครั้นพิศดูชัดเจนว่าผู้มาคือใคร ทั้งร่างก็ตะลึงค้างอยู่กับที่ทันที
เฉินฉงซาน?
อู๋หย่วนซานลุกพรวดขึ้นยืน มองไปข้างหลังเขาโดยสัญชาตญาณ ไม่มี ไม่มีเงาร่างของเด็กสองคนนั้น เขายังไม่ยอมแพ้ยืดศอออกไป สายตากวาดผ่านถนนหนทางอันว่างเปล่าภายนอกประตู ก็ยังคงไม่มีสิ่งใดเลย
มิใช่เด็กสองคนพาเขามา แต่เขามาด้วยตนเองรึ?