ตอนที่ 130 อึดอัดเจ็บปวด, จับชีพจร

ตอนที่ 130 อึดอัดเจ็บปวด, จับชีพจร

ตกเย็น สระน้ำก่อขึ้นมาสูงครึ่งตัวคนแล้ว

หลิ่วเหอเยี่ยนยื่นมือออกไปผลักกำแพงหิน ไม่ไหวติงแม้แต่น้อย นางจึงค่อยวางใจ

เฉินฉงซานผสมดินเหนียวสีเหลืองมากองหนึ่ง แล้วฉาบรอยต่อระหว่างก้อนหินจนเรียบทีละจุด ก่อนใช้ฝ่ามือตบให้แน่น

ส่วนคุณย่าหลิวก็ทำความสะอาดแนวร่องน้ำอีกรอบ ทุบก้อนดินขนาดใหญ่ให้แตก ถอนวัชพืชออกทั้งราก ปรับก้นร่องน้ำให้ราบเรียบเท่าที่จะทำได้

ชาวไร่ประจำคฤหาสน์เลิกงานหลายคนที่เดินผ่านอดไม่ได้ที่จะหยุดฝีเท้าแล้วมองดูสองที

พวกเขายังคงกระซิบกระซาบสิ่งใดกันอยู่เช่นเคย ทว่ายามหลิ่วเหอเยี่ยนเหลียวหลังกลับไปมอง สัมผัสได้ชัดเจนว่าความคลางแคลงใจในสายตาเหล่านั้น เจือจางลงไปมากเมื่อเทียบกับหลายวันก่อน

ถึงขั้นมีชาวไร่รุ่นใหญ่คนหนึ่ง ขยับเขยิบเข้ามาข้างหน้าสองสามก้าว ขยิบตาทอดสายตาพิจารณาตำแหน่งของสระกักเก็บน้ำอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยเสียงทุ้มต่ำขึ้นคำหนึ่งว่า “วิธีของคุณชายหลิ่วนี้... ช่างชาญฉลาดนัก”