เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 114 อาจารย์ หลายปีไม่พบเจอกัน
ในเมื่ออาจารย์ออกปากแล้ว หลิ่วจิ่นโจวจึงรีบก้าวเท้าไปข้างหน้าสองสามก้าวเพื่อเปิดประตู ผู้ที่ยืนอยู่ภายนอกประตู คนหนึ่งคือปู่อู๋แห่งศาลาหมึกสมบัติ ส่วนอีกคนกลับเป็นเด็กหนุ่มที่สวมหมวกงอบคนหนึ่ง
ใบหน้าทั้งหมดซ่อนอยู่ใต้หมวกงอบ จึงมองเห็นได้ไม่ชัดเจน ทำได้เพียงคาดเดาจากรูปร่างว่าอายุยังน้อยยิ่งนัก
หลิ่วจิ่นโจวไม่ทราบว่าจะเรียกขานอย่างไร ดี จึงได้แต่ยิ้มแย้มแล้วกล่าวขึ้นประโยคหนึ่ง “ตรุษจีนสิริมงคล เชิญข้างในขอรับ”
เด็กหนุ่มภายใต้หมวกงอบยิ้มแย้มแผ่วเบา “คาดว่า นี่คงเป็นศิษย์น้องเล็กกระมัง”
ยังไม่ทันรอให้หลิ่วจิ่นโจวตอบคำ ภายในห้องเฉินฉงซานก็ตวาดคำรามขึ้นมาก่อน “ข้าเตือนเจ้าไว้นะ อย่ามาชักนำศิษย์คนเล็กของข้าให้หลงผิด”
มุมปากของเด็กหนุ่มยกขึ้นแผ่วเบา ขานรับอย่างไม่ลนลาน “ศิษย์น้อมรับคำสั่งอาจารย์”