ตอนที่ 100 เหลือฉากกั้น

ตอนที่ 100 เหลือฉากกั้น

น้ำเสียงของหลิ่วจิ่นโจวเบามาก ทว่ากลับได้ยินชัดเจนยิ่งนักในรูหูของคนไม่กี่คน ช่างโจวพลันหัวเราะฮ่าฮ่าออกมา

ศิษย์คนโตของเขานั่งยอง ๆ อยู่ตรงโคนกำแพง ผสมดินไปพลางหัวเราะเอ่ยไปพลาง “ใช่ ๆ ๆ พี่ชายของเจ้าดีไปเสียทุกอย่างจริง ๆ ทำอาหารหอม หาลูกค้าเก่ง ทั้งยังรักษาโรคเป็น พี่ชายที่ดีที่สุดในใต้หล้าล้วนถูกเจ้าคว้าไปหมดแล้ว”

ศิษย์คนรองก็พยักหน้าตาม แอบเหล่ไปทางแท่นเตาครัวรอบหนึ่ง กดเสียงต่ำหัวเราะ “เช่นนั้นพวกข้าเล่า พวกข้าขอถือดีเรียกตัวเองว่าพี่ชายสักคำ อายุแก่กว่าเจ้าตั้งหลายปี อุตส่าห์ถ่อมาช่วยงานตั้งไกล ดีหรือไม่เล่า”

หลิ่วจิ่นโจวถูกถามจนชะงักไป จากนั้นวางสือโถวลงบนพื้นเบา ๆ ยืนหยัดกายขึ้น จัดแจงสาบเสื้อให้เรียบร้อย แล้วคำนับคนทั้งสามอย่างมีระเบียบแบบแผนรอบหนึ่ง