ตอนที่ 84 เจ้ายินยอมมาเป็นเด็กรับใช้ประจำตัวของข้าหรือไม่

ตอนที่ 84 เจ้ายินยอมมาเป็นเด็กรับใช้ประจำตัวของข้าหรือไม่?

เฉินฉงซานตอบกลับอย่างราบเรียบ “คุณชายน้อยกล่าวยกยอเกินไปแล้ว”

เสิ่นอวิ๋นชิงมิได้เอ่ยตอบ เพียงแต่ก้มหน้าลงมองไหดินเผาใบนั้นอีกครั้ง

ลวดลายนั้น เพียงแรกเห็นเขาก็จดจำได้ทันที นี่มิใช่ลวดลายตายตัวของช่างฝีมือทั่วไป และก็มิใช่ลวดลายวิจิตรซับซ้อนที่กำลังได้รับความนิยมในยามนี้ รอยคลื่นน้ำไม่กี่สายนั้น เรียบง่ายยิ่งนัก ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันยากจะพรรณนา คล้ายดั่งผู้ที่เคยพบเห็นขุนเขาและสายน้ำจริง ๆ ตวัดพู่กันลงมาอย่างตามใจ มองดูคล้ายไร้ความตั้งใจ ทว่ากลับมีระเบียบในตัวเอง

ฝีมือเช่นนี้ พบเห็นได้ยากยิ่งในท้องตลาดปัจจุบัน ยิ่งไปกว่านั้นการสลักบนไหดินเผายังยากกว่าการวาดภาพบนกระดาษหลายเท่านั้น ลงน้ำหนักเบาไปก็ไม่เกิดลาย ลงน้ำหนักแรงไปไหก็แตกกระจายทันที

เขายกสายตาขึ้นมองผู้อาวุโสตรงหน้า อาภรณ์ผ้าหยาบ ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอย มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้ประทังชีวิตอยู่ในป่าเขา ทว่ากลับเป็นคนเช่นนี้เองที่มีฝีมือถึงเพียงนี้อยู่ในมือ