เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 74 พวกเขากลับมาแล้ว
หลายคนที่ได้ยินเสียงเคาะประตูต่างประหลาดใจ พึงรู้ว่าพวกเขาอาศัยอยู่บนภูเขานี้มานานถึงเพียงนี้ แทบไม่มีผู้ใดจะหาจนพบถึงที่นี่ มีเพียงคุณย่าหลิวที่มักจะมาเยี่ยมบ่อยครั้ง ทว่ากลับไม่เคยเคาะประตูหนักหน่วงถึงเพียงนี้
เสียงเคาะประตูนี... ดูคล้ายกับต้องการบุกรุกเข้ามาเสียมากกว่า
ภายในลานเรือนเงียบสงบไปครู่หนึ่ง เฉินฉงซานและหลิ่วจิ่นโจวแทบจะรู้สึกตัวขึ้นมาพร้อมกัน รีบเข้าเรือนไปคว้าเคียวที่ลับจนคมกริบเล่มนั้นขึ้นมาด้วยสีหน้าระแวดระวัง หลิ่วเหอเยี่ยนก็ลุกขึ้นจากข้างแท่นเตาครัว เอื้อมมือไปแตะกริชเล่มนั้นหลังประตู
หลิ่วจิ่นโจวยืนอยู่หน้าสุด เขายื่นเท้าไปข้างหน้าครึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ ขวางหลิ่วเหอเยี่ยนไว้ด้านหลัง
เฉินฉงซานยืนอยู่ข้างกายเขา ใช้ท่อนไม้ค้ำพื้น แววตาดำมืดเคร่งขรึม หลิ่วเหอเยี่ยนกำกริชแน่น ยืนอยู่ด้านหลังพวกเขา