กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 71 บัดนี้ท่านคืออาจารย์ เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว
บนเส้นทางขากลับ ไม่มีผู้ใดเอ่ยถามสิ่งใดเพิ่มแม้แต่คำเดียว
คนทั้งหลายยังคงพูดคุยหัวเราะร่าเหมือนดังเช่นยามปกติ หลิ่วจิ่นโจวพร่ำบ่นว่ากระดาษที่ซื้อมาใหม่จะเขียนอักษรได้กี่ตัว ทั้งวางแผนว่าค่ำนี้กลับไปจักต้องคัดอักษรตามแบบสักกี่แผ่น
หลิ่วเหอเยี่ยนยิ้มพลางกล่าวว่า วันนี้ซื้อแป้งสาลีมา ประเด็นประเดี๋ยวกลับไปจักรีดแป้งทำบะหมี่ให้เขาทาน
คุณย่าหลิวและเฉินฉงซานเอ่ยแทรกขึ้นมาบ้างเป็นครั้งคราว ทั่วทั้งกลุ่มอบอวลไปด้วยความสุขสันต์เปรมปรีดิ์
ราวกับเรื่องราวที่ศาลาหมึกสมบัติเมื่อครู่นี้ ไม่เคยบังเกิดขึ้นมาก่อนแม้แต่น้อย
ยามส่งคุณย่าหลิวถึงเรือน ท้องฟ้าก็ย้อมไปด้วยสีส้มอมแดงเสียแล้ว