เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 66 เถ้าแก่ร้านโอสถพังตลาด
คนไม่กี่คนเงยหน้าขึ้น เห็นเพียงหญิงวัยกลางคนนางหนึ่งแทรกตัวเข้ามาถึงตรงหน้า เงยหน้าก้มลงพิจารณาสิ่งของบนแผง สายตาเป็นประกายขึ้นมา
“ไอ้ยอ ครั้งนี้ของเยอะยิ่งนัก! อันนั้น อันนั้นสมุนไพรที่รักษาไข้หวัดลมเย็นยังมีหรือไม่? ครั้งก่อนที่ซื้อไปใช้หมดแล้ว เด็กที่บ้านก็จับไข้หนาวสั่นขึ้นมาอีก…”
เฉินฉงซานยิ้มพลางชี้ไปยังมัดข้าง ๆ “มี ครั้งนี้เอามาเยอะขึ้น”
หญิงผู้นั้นย่อตัวลงทันที เลือกโน่นขวัญนี่ ปากก็มิได้ว่างพัก “ของพวกเจ้าใช้ได้ผลจริง ๆ ทั้งถูกกว่าร้านโอสถ ทั้งใช้ดี ครั้งก่อนบุรุษของข้าปวดเอว ซื้อเปลือกอู่เจียของพวกเจ้าไป กลับไปดื่มไม่กี่วัน บอกว่าดีขึ้นมากแล้ว…”
พอนางเอ่ยปาก คนข้าง ๆ ก็เบียดเข้ามาอีกหลายคน
“ผักป่านั้นขายอย่างไร?”
“มันภูเขานี้เป็นของป่าหรือไม่?”
“ไอ้ ถั่วฝักนี้อ่อนยิ่งนัก กำละเท่าไร?”