กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 38 ค้ำจุนซึ่งกันและกัน จึงเป็นคน
รอคอยจนกระทั่งความมืดมิดของราตรีแผ่ครอบคลุมเวียงเขา นั่นจึงเป็นห้วงเวลาที่หลิ่วจิ่นโจวเฝ้ารอคอยมากที่สุด
หลังอาหารเย็น เขามักจะเป็นคนแรกที่วางชามและตะเกียบอย่างรวดเร็ว กวาดชามทั้งสามใบมารวมกันอย่างคล่องแคล่ว แล้วยกออกไปนอกเรือน ล้างทำความสะอาดอย่างประณีตด้วยน้ำในถังไม้ ครั้นล้างเสร็จแล้ว ก็จัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยใต้ขอบหน้าต่าง จากนั้นจึงรีบวิ่งกลับเข้าเรือน คัดสรรกิ่งไม้เล็ก ๆ ที่ถนัดมือที่สุดจากกองฟืนมุมกำแพงออกมาหนึ่งกิ่ง กุมไว้ในมือ แล้วจ้องมองเฉินฉงซานด้วยสายตาคอยท่า
เฉินฉงซานจึงวางงานในมือลง ยัดกายลุกขึ้น นำพาเขาเดินไปยังผืนทรายหน้าเรือนแห่งนั้น