ตอนที่ 36 หลิ่วจิ่นโจว

ตอนที่ 36 หลิ่วจิ่นโจว

ยามที่คนทั้งสองย่ำแสงสายัณห์ลำแสงสุดท้ายผลักประตูฟากค่ายเปิดออก หลิ่วเอ้อร์หลางกำลังหมอบอยู่ข้างหน้าต่าง คางเกยบนท่อนแขนที่ประสานกัน ดวงตาไม่กระพริบแม้แต่น้อยขณะจ้องมองไปยังปลายทางเดินบนขุนเขา

ได้ยินเสียงประตู เขาทั้งร่างราวกับถูกหนังสติ๊กดีดออกไป แม้กะเผลกแต่กลับรุดเข้ามารับอย่างรวดเร็ว “พี่! ท่านปู่! พวกท่านกลับมาเสียที!”