กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 คนรักทั้งสองเผชิญหน้า
เซี่ยฉู่ฉู่เห็นหลินชิงหย่าเศร้าโศกก็เอ่ยขึ้นว่า “ชิงหย่า เมื่อกี้ทำไมเธอไม่บอกไปด้วยว่าเธอก็เป็นแฟนของเจียงอวี่เหมือนกัน ไอ้สารเลวนี่มันสารเลวเกินไปแล้วจริง ๆ”
หลินชิงหย่าไม่พูดอะไร เดินออกจากโรงพยาบาลไปเงียบ ๆ
ที่เธอพูดเช่นนั้นก็เพราะไม่อยากให้เจียงอวี่ลำบากใจ ขอแค่เขามีความสุขก็พอแล้ว
กว่าครึ่งชั่วโมงต่อมา สองคนก็กลับมาถึงหอพัก หลินชิงหย่านั่งเหม่ออยู่ตรงนั้น เซี่ยฉู่ฉู่ไม่พูดอะไร เพราะเธอเองก็ไม่รู้จะพูดอะไร
ผ่านไปครู่ใหญ่ หลินชิงหย่าก้มลงมองรองเท้าผ้าใบสีชมพูคู่นั้นใต้เตียง น้ำตาก็ไหลออกมาไม่หยุดอีกครั้ง
เธอเช็ดน้ำตา แต่น้ำตาก็ไม่อยู่ในโอวาท หยดแล้วหยดเล่า