เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 ใช้น้ำยายีนแห่งชีวิต
หลินชิงหย่าซบอยู่ในอ้อมกอดของเขา พลางสะอื้นแผ่วเบา ตั้งแต่พ่อตายจากไป เธอกับน้องชายและแม่ก็ต้องพึ่งพาอาศัยกัน
แม่ต้องส่งเธอกับน้องชายเรียนหนังสือ ทุกวันออกไปทำงานแต่เช้ามืดกลับมาค่ำมืด หลายปีมานี้แม่เหนื่อยและลำบากแค่ไหนเธอรู้ดี แต่แม่ไม่เคยพูดคำว่าลำบากกับพวกเธอแม้แต่ครั้งเดียว
ผู้หญิงนั้นอ่อนแอโดยธรรมชาติ แต่เมื่อเป็นแม่กลับเข้มแข็ง
ประโยคนี้ใช้กับแม่ของหลินชิงหย่าได้เต็มปาก ผู้หญิงคนหนึ่งทำงานอย่างหนักเพื่อเลี้ยงดูเด็กสองคน ช่างไม่ง่ายเลยจริง ๆ
ตอนนี้ได้ยินข่าวร้ายว่าแม่ป่วยเป็นมะเร็ง มันเหมือนฟ้าผ่ากลางหัวใจ ราวกับฟ้าถล่มลงมา
เธอไม่กล้าคิดภาพตอนสูญเสียแม่ เธอเองก็ไม่อยากคิด เธอทนรับความเจ็บปวดจากการจากไปของคนที่รักที่สุดไม่ได้
เจียงอวี่เข้าใจความรู้สึกในใจของหลินชิงหย่า กอดเธอแน่นพลางปลอบว่า “ไม่ต้องห่วงนะ คุณน้าต้องไม่เป็นไรแน่”
หลังจากนั้นเจียงอวี่ให้เธอนอนบนเตียงห่มผ้าไว้ เขานั่งอยู่ข้างเตียงจับมือเธอไว้