เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 ช่วยหวังชิงอี๋
เจียงอวี่เห็นข้อความของเธอแล้วชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตั้งสติได้ รีบสวมเสื้อผ้าแล้วออกจากหอพักไปอย่างเร่งรีบ
หวังชิงอี๋ไม่ใช่คนที่ชอบพูดเล่น บางทีอาจเกิดเรื่องจริง ๆ ขึ้นก็ได้
ออกจากหอพักแล้ว เจียงอวี่วิ่งมุ่งหน้าไปนอกโรงเรียน แม้บนพื้นถนนจะมีน้ำท่วมลึกและมีลมแรง แต่สภาพร่างกายของเขานั้นแข็งแกร่งมาก ความเร็วจึงค่อนข้างเร็ว ถึงอย่างนั้นเมื่อเทียบกับปกติก็ยังช้ากว่าอยู่ดี
ออกจากโรงเรียนมาแล้ว น้ำบนถนนก็พอ ๆ กับใน-campus ระดับน้ำขึ้นมาถึงต้นขาของเขาแล้ว หากยังตกหนักแบบนี้ต่อไป คาดว่าไม่นานก็คงถึงระดับเอว
บนถนนมองไม่เห็นคนเดินเลยสักคน รถยนต์นั้นมีอยู่ไม่น้อย แต่ล้วนเป็นรถที่จอดอยู่ริมถนน ตอนนี้ลอยน้ำขึ้นมาหมดแล้ว
สิบนาทีต่อมา เจียงอวี่มาถึงหน้าหมู่บ้านหลงซิน เขามุ่งหน้าไปยังโรงจอดรถใต้ดิน
เมื่อมาถึงทางเข้าโรงจอดรถใต้ดิน เจียงอวี่ก็ตะลึงไป