กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ถูกลอตเตอรี่
ไม่กี่นาทีต่อมา เจียงอวี่ก็เดินออกจากป่าละเมาะก่อน ขี่รถไฟฟ้ากลับบ้าน
จากนั้นหวังหมิงเลี่ยงกับลูกพี่ลูกน้องของเขาจึงออกมา
เห็นได้ว่าหน้าของลูกพี่ลูกน้องเขาช้ำเขียวเป็นวง เดินกะเผลก และคนที่เขาพามาก็ไม่ได้ดีไปกว่านั้น
ส่วนหวังหมิงเลี่ยงไม่ถูกทำร้าย แต่สีหน้าของเขาแย่ที่สุด เพราะกางเกงของเขาเปียกแล้ว
ทั้งสามคนไม่พูดอะไรกันเลย ขึ้นรถจากไปอย่างรู้กันดี
ระหว่างทาง เจียงอวี่เห็นหลินชิงหย่า เธอสะพายกระเป๋านักเรียนกำลังเดินอยู่
"ขึ้นรถสิ ฉันไปส่งเธอเป็นเพื่อน"
ครั้งนี้หลินชิงหย่าไม่ได้ปฏิเสธเท่าไรนัก ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็ขึ้นไปนั่งบนรถของเขา
เจียงอวี่ขี่รถไปพลางถามว่า "พวกนั้นไม่มาหาเรื่องเธออีกแล้วใช่ไหม?"