เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มีคำกล่าวว่า การฟังหลี่จงเซิ่งจนเข้าใจนั้นเป็นเรื่องที่โหดร้ายมาก
ในที่นั่งผู้ชม เมื่อหลินอี่เสียงขับร้อง ผู้ชมจำนวนไม่น้อยก็พาตัวเองเข้าไปอยู่ในบรรยากาศที่เพลงสร้างขึ้นแล้ว
ทุกคนล้วนมีอดีต ทุกคนล้วนมีเรื่องที่ยังไม่ยอมปล่อยวาง
เนื้อเพลงของ «เนินเขา» ไม่ได้บรรยายถึงอารมณ์ใดอย่างเจาะจง
คนที่เขียนเนื้อและแต่งทำนอง อาศัยบทเพลงค่อย ๆ เล่าความรู้สึกหนึ่งให้ทุกคนฟัง และสร้างบรรยากาศหนึ่งขึ้นมาให้คุณ
จากนั้นก็บอกคุณว่า เอาล่ะ เข้าไปในความทรงจำของตัวเองเถิด
คุณรู้ทั้งรู้ว่าเมื่อพาตัวเองเข้าไปแล้ว จะต้องเกิดความรู้สึกมากมายไร้ขอบเขต
แต่คุณก็ยังไม่หันหลังกลับ มุดเข้าไปในเพลงอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง ปล่อยให้คลื่นความทรงจำซัดกระหน่ำตัวเองอย่างบ้าคลั่ง
"ข้ามเนินเขาไปแล้ว แม้ศีรษะจะขาวโพลน
พร่ำบ่นไม่หยุด กับความเศร้าที่เวลาไม่รอใคร