กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เฉียวเซิง!” เพราะเกรงว่าจะมีคนอื่นอยู่แถวนั้น ไป๋ซูจึงตะโกนเรียกด้วยเสียงที่กดต่ำลง
ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีคนสองสามคนแถวนั้นหันมามอง
เฉียวเซิงที่คิดว่าแกล้งได้พอแล้วรีบปลอบ “ล้อเล่นน่า ล้อเล่นน่า เพลงของเธอฉันเขียนเสร็จหมดแล้ว แค่เห็นว่าช่วงนี้เธอถ่ายละครยุ่งมาก ก็กะว่าจะรอให้เธอได้พักก่อนแล้วค่อยให้”
“หึ” ไป๋ซูทำหน้าทำนองว่ารู้จักเอาตัวรอดดีนี่ มองเฉียวเซิง “ไม่รอแล้ว กลับไปคืนนี้ส่งมาให้ฉันเลย”
“เธอชอบร้องเพลงมากเลยเหรอ”
เห็นไป๋ซูเอาแต่ขอเพลงจากเฉียวเซิงซ้ำแล้วซ้ำเล่า จริง ๆ คำถามนี้วนอยู่ในใจเขามานานแล้ว อยากหาจังหวะถามเธอมานานแล้ว
“ชอบสิ เทียบกับการแสดงแล้ว ฉันชอบร้องเพลงมากกว่า”