เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉียวเซิงอยากเอาคืนตั้งแต่ตอนนั้น จึงยื่นมือไปตามผิวโต๊ะทางฝั่งตรงข้าม ยังไม่ทันถึงอีกฟากโต๊ะก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่เย็นเยียบในมือ
เฉียวเซิงคลำอยู่สองที ลื่น ๆ นุ่ม ๆ แถมยังมีข้อกระดูก อืม นี่มันมือ
มือหรือนี่?!
เฉียวเซิงตกใจจนต้องรีบชักมือกลับ
“มันหวานย่าง” ฝั่งตรงข้ามหัวเราะเบา ๆ “ไอ้ขี้ขลาด”
เดิมทีหัวใจของเฉียวเซิงกำลังเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ พอได้ยินคำของมันหวานย่าง ความร้ายก็ผุดขึ้นในใจ ความโกรธก็พลุ่งขึ้นจากอก เขาจึงยื่นมือออกไปอย่างรวดเร็ว คว้ามือของมันหวานย่างไว้เต็มกำ
มันหวานย่างไม่ดิ้นหลุด ปล่อยให้เฉียวเซิงกำไว้ ทั้งสองต่างไม่พูดอะไร บรรยากาศชวนใจเต้นค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นเงียบ ๆ ในความมืด
อาจผ่านไปหลายนาที หรืออาจผ่านไปสิบกว่านาที
“นี่” มันหวานย่างหัวเราะอีกครั้ง “หัวใจเธอเต้นเร็วมากเลยนะ”