เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อีกปลายสายมีเสียงกรอบแกรบดังมา คล้ายเสียงผ้าห่มหรือไม่ก็เสียงเสื้อผ้า
“เธอกำลังดื่มเหล้าอยู่เหรอ?” เมื่อเสียงในโทรศัพท์เงียบลง เฉียวเซิงจึงเอ่ยถาม
“อืม ดื่มไปแล้ว… หนึ่ง สอง สาม สี่ 4 กระป๋องแล้ว” เสียงของมันหวานย่างพลันอ่อนโยนลง ฟังดูนุ่มนิ่ม
ในหัวของเฉียวเซิงพลันปรากฏภาพของผู้หญิงร่างบางคนหนึ่ง ใบหน้าแดงก่ำ ตาปรือเพราะเมา กำลังนับขวดเหล้าอยู่
เฉียวเซิงพอเดาได้ว่าเธอคงดื่มจนเริ่มเมาได้ที่แล้ว
เขากำลังลังเลว่าจะอัดเสียงไว้ดีไหม เผื่อภายหลังใช้เป็นข่าวฉาวไว้เยาะเย้ยเธอ ทันใดนั้นมันหวานย่างก็เริ่มสะอื้นฮัก ๆ
“นี่” เฉียวเซิงถามอย่างเป็นห่วง “เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?”
“ฮือ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ฉันยังไม่ได้เปิดประตูเลยด้วยซ้ำ ทำไมคนพวกนั้นถึงพูดกับฉันแบบนั้น…”
สุดท้ายมันหวานย่างก็อดไม่ได้ จากการสะอื้นกลายเป็นร้องไห้โฮ