กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อวานหลังจากลาตู้จื่อเถิงแล้ว เฉียวเซิงก็โทรหาหลินม่อเสวี่ย เล่าเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบให้ฟัง
พอหลินม่อเสวี่ยได้ยินว่าเฉียวเซิงหานักร้องฝีมือดีระดับหนึ่งมาให้บริษัทได้ ก็ดีใจมาก เตรียมสัญญาไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว
ในห้องประชุม หลินม่อเสวี่ยเห็นเฉียวเซิงกับตู้จื่อเถิงเดินเข้ามาโดยถือโยเกิร์ตคนละขวด ก็ถามเฉียวเซิงทันที “ทำไมไม่เอามาให้ฉันสักขวดด้วยล่ะ?”
“นี่ฉันแย่งมาจากมือหยางเยว่มาอย่างยากลำบากเลยนะ อยากดื่มก็ไปแย่งเองสิ”
“งั้นช่างเถอะ เสี่ยวเยว่หวงของกินยิ่งกว่าหมาอีก”
นี่คือเจ้าของบริษัทหรือนี่?
ตู้จื่อเถิงตกใจมาก มือที่ถือน้ำนมแคลเซียมอยู่ไม่รู้ว่าจะยื่นให้หลินม่อเสวี่ยหรือถือต่อไปดี
บทสนทนาของทั้งสองคนเป็นธรรมชาติมาก เห็นได้ชัดว่าปกติก็พูดคุยกันแบบนี้