กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โลกที่โคตรจะบัดซบ!
เฉียวเซิงไม่ได้แสดงความโกรธในใจออกมาทางสีหน้า เขาเพียงเดินเข้าบ้านไปด้วยอารมณ์ที่ย่ำแย่ที่สุด
ภายในบ้าน ภายใต้การข่มของแม่ฉิน พวกเด็ก ๆ นั่งอยู่บนพื้นกันหมด ส่วนอาสาสมัครคนเมื่อครู่กำลังสอนพวกเขาอยู่
สถานสงเคราะห์มักมีอาสาสมัครนักศึกษามหาวิทยาลัยมาบ่อย ๆ พวกเขาจะสอนเด็ก ๆ ตามความถนัดของตัวเอง
มีคนสอนพู่กันจีน มีคนสอนหมากรุก มีคนสอนเล่นบอล
เพียงแต่แทบไม่มีใครสอนพวกเขาว่าจะอ่านหนังสือเรียนยังไง
ถึงอย่างไรก็เป็นช่วงปิดเทอม เล่นสำคัญที่สุด
หวังเจินเจินเรียนขับร้อง จึงสอนพวกเขาร้องเพลง
เฉียวเซิงเดินเข้าไปด้วย แล้วนั่งรวมกับน้อง ๆ ของตัวเอง
พอเห็นเฉียวเซิงนั่งลง เธอก็ยิ้มแล้วพูดกับเด็ก ๆ ว่า “วันนี้เรามีแขกมา ให้พวกเราร้องเพลงต้อนรับเขาสักเพลงดีไหม”