บทที่ 281 คนแคระสองคน

บทที่ 281 คนแคระสองคน

ปล. ไปโคโนฮะมา เพิ่งกลับมา ขอโทษด้วยจริงๆ ครับ

ทุกคนก็รู้ว่าผมเป็นคนยังไง บาดเจ็บเล็กน้อยไม่เคยถอย ไข้ขึ้น 39 องศาก็ยังอัปตอนตามปกติ แต่นี่ไปโคโนฮะมาจริงๆ เฮ้อ

........

"ฟู่......"

สูดหายใจเข้าลึกๆ ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรก แต่ตอนนี้ฮิเดกิก็ยังรู้สึกประหม่าอยู่นิดหน่อย

ระยะทางสามสิบกิโลเมตร ความต่างระดับความสูงบวก 25 เมตร ความชื้นในอากาศ ความเร็วลม อุณหภูมิแวดล้อม ความเสถียรของจักระ ระดับการย่อยเสบียงแห้งเมื่อเช้า.......

ฮิเดกิต้องคิดคำนวณจนปวดหัวแทบแตก

เพราะถ้าเผลอลงมือหนักเกินไปนิดเดียว นินจาทางฝั่งอิวางาคุเระคงได้สูญพันธุ์กันหมดจริงๆ แน่

"เอาตามนี้แล้วกัน......ยังไงซะเดี๋ยวก็มีร่างแยกคอยควบคุมอยู่ดี"