บทที่ 242 ความจริงแล้ว ไม่ได้ยากขนาดนั้น

บทที่ 242 ความจริงแล้ว ไม่ได้ยากขนาดนั้น

"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ฮิเดกิคุง"

"เธอสูงขึ้น... แล้วก็ผอมลงด้วย"

โอโรจิมารุทักทายด้วยน้ำเสียงและสุ้มเสียงอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

โอโรจิมารุในยามนี้ แตกต่างจากโอโรจิมารุที่ฮิเดกิเคยเห็นเมื่อสองปีก่อนอีกแล้ว

ยังคงไม่ใช่ร่างของตัวเอง ส่วนสูง 153 ซม. ใบหน้าโลลิดั่งตุ๊กตา ผมสั้นสีเขียว ยังคงสวมชุดคลุมยาวสีขาวสลับเขียวอมฟ้า ใบหน้าเปื้อนยิ้มแววตาอ่อนโยน เผชิญหน้ากับฮิเดกิอยู่อย่างนั้น

หากมองแค่หน้าไม่มองตา มองแค่ร่างไม่ฟังเสียง ก็นับเป็นคนน่ารักน่าเอ็นดูคนหนึ่ง

แต่ทว่าฮิเดกิกลับสัมผัสได้ถึงจักระเซียนอันเข้มข้นอย่างยิ่งจากตัวของโอโรจิมารุ!

"กรุณารอสักครู่นะครับ คุณโอโรจิมารุ"

สายตาของฮิเดกิกวาดมองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ชูสองนิ้วตั้งขึ้น ผนึกเซียนบนหัวไหล่เปิดใช้งานในพริบตา!