กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 238 โอบิโตะ: อย่าเห็นว่าฉันอ้วน ทุกๆ ขีดของเนื้อล้วนเป็นพลังงาน
สองพ่อลูกเขี้ยวขาวสู้กันได้อบอุ่นประสาพ่อลูกเสียจริง
ดูออกได้ชัดเจนว่าทั้งสองคนต่างไม่ได้ทุ่มสุดกำลัง
คาคาชิเบิกเบียคุกัง และใช้วิชาดาบสายฟ้าของตัวเองออกมาด้วย
แต่ก็จำกัดอยู่แค่การประลองฝีมือ ไม่ได้เรียกซาเมฮาดะออกมา และไม่ได้ใช้จักระเซียนแต่อย่างใด
ทางฝั่งเขี้ยวขาวเองก็เช่นกัน จากตอนแรกที่เน้นตั้งรับเป็นหลัก ก็ค่อยๆ ผลัดกันรุกผลัดกันรับ
เรียกได้ว่ายั้งมือกันพองามสุดๆ
ทำเอาฮิเดกิดูจนแทบจะหาวออกมา...
ทว่าโฮคาเงะรุ่นที่ 3 และเหล่าผู้อาวุโสข้างๆ กลับส่งเสียงเชียร์ไม่หยุดปาก
"โอ้ ดาบสวยนี่"