กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 236 โอบิโตะ: ฉัน อันดับสองแห่งเขาเมียวโบคุ
"......"
"......"
"......"
เงียบ
เงียบสงัดดุจป่าช้า
ห้องทำงานโฮคาเงะอันกว้างใหญ่ บัดนี้เงียบกริบจนกระทั่งเข็มตกยังได้ยิน
สายตาของสึนาเดะไม่ได้จับจ้องอยู่ที่ลูกพี่ลูกน้องที่ตัวสูงใหญ่และบึกบึนขึ้นของเธอ
ไม่ได้จับจ้องอยู่ที่คาคาชิผู้ยืนตระหง่านราวกับมีดเล่มคมตรงนั้น
เธอจ้องเขม็งไปที่โอบิโตะ จ้องพุงกะทิของเขา จ้องเหนียงสามชั้นของเขา...