บทที่ 232 อุซึมากิ เพน

บทที่ 232 อุซึมากิ เพน

"งั้นก็แปลว่า ก่อนที่ท่าน... ท่านโฮคาเงะรุ่นที่ 1 จะจากไป ได้ส่งมอบวิชาเซียนให้กับฮิเดกิสินะครับ"

"เพราะงั้นฮิเดกิก็ไม่ได้เป็นอะไร ที่ไปป่าชิคโคทสึก็แค่เพื่อปรับตัวให้เข้ากับพลังนั้นเหรอครับ?"

"ท่านสึนาเดะ... ท่านไม่ได้พูดแบบนี้เพื่อปลอบใจผมใช่ไหมครับ ผม..."

คาคาชิเกาหัวแกรกๆ สึนาเดะที่อยู่หน้าโต๊ะทำงานดูยุ่งวุ่นวายมาก จนทำให้คาคาชิรู้สึกว่ามีบางอย่างทะแม่งๆ ชอบกล

"ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็ออกไปก่อนเถอะ ฉันยุ่งอยู่"

สึนาเดะเอ่ยขึ้นโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้า "ไม่ต้องคิดฟุ้งซ่านหรอก หมอนั่นอยู่ที่ป่าชิคโคทสึสบายดีจะตาย อีกไม่นานก็กลับมาได้แล้ว"

"อะ... เอ่อ ครับ"

คาคาชิเดินออกจากห้องทำงานของสึนาเดะด้วยความงุนงง ก้าวพ้นออกมาจาก "ที่ทำการโฮคาเงะ" ชั่วคราวแห่งนี้

เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังหน้าผาโฮคาเงะที่อยู่ไกลออกไป