บทที่ 161 ปิดล้อม

บทที่ 161 ปิดล้อม

แคว้นฝนซบเซากว่าที่ฮิเดกิคิดเอาไว้

ผู้คนที่สัญจรไปมาล้วนสวมใส่เสื้อผ้าเรียบง่าย ไม่ว่าคนแก่หรือเด็ก

สายฝนโปรยปรายบางเบา ชวนให้รู้สึกอึดอัดกดดัน

พวกเขาเดินตามกลุ่มชาวสวนที่แบกผลไม้ไว้บนหลัง เดินจากนอกชานเมืองเข้าสู่หมู่บ้านอาเมงาคุเระ ซึ่งดูคล้ายกับการเดินจากชนบทเข้าสู่ตัวเมืองเสียมากกว่า

ทั้งสามคนก้าวเข้าสู่หมู่บ้านอาเมงาคุเระ แม้จะเรียกว่าหมู่บ้านนินจา แต่หากเทียบกับโคโนฮะแล้ว ถือเป็นคนละเรื่องกันเลยทีเดียว

ที่นี่ไม่มีม่านพลังป้องกันเหมือนอย่างโคโนฮะ ไม่มีนินจาเวรยามคอยเฝ้า และไม่มีแม้กระทั่งประตูเมืองที่ดูเข้าท่าสักบาน

ขนาดของหมู่บ้านอาเมงาคุเระมีเพียงสองในสามของโคโนฮะ ทว่ากลับให้ความรู้สึกเหมือนทุกคนพร้อมเป็นทหารกันทั้งเมือง