บทที่ 156 ชิซุย : ชายผู้นั้น

บทที่ 156 ชิซุย : ชายผู้นั้น

ซ่า ซ่า

สายฝนยังคงโปรยปรายไม่ขาดสาย บรรยากาศไม่สู้ดีนัก

ภายใต้ท้องฟ้ามืดครึ้ม ทั่วทั้งสนามรบตกอยู่ในความเงียบงันดั่งป่าช้า

เด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังก้าวเดินอยู่บนผืนดินโคลน สายฝนอันเย็นเฉียบสาดซัดกระทบใบหน้าของเขาอย่างไม่ปรานี

เด็กหนุ่มย่ำผ่านซากศพ ผ่านคราบเลือดและดินโคลนที่ปะปนกับน้ำฝน คล้ายกับว่าเขากำลังมองหาบางสิ่งอยู่

"อึก... อื้อ..."

ในตอนนั้นเอง เสียงครางแผ่วเบาก็ดังขึ้น ดึงดูดความสนใจของเด็กหนุ่ม

เด็กหนุ่มไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาสาวเท้าตามเสียงไปจนถึงเบื้องหน้าของชายคนหนึ่งที่นอนทอดร่างอยู่บนพื้น

ชายคนนั้นคาดผ้าคาดหน้าผากของอิวางาคุเระเอาไว้ ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล เขาเพิ่งถูกเม็ดฝนปลุกให้ตื่นขึ้น