บทที่ 132 แกเองเรอะที่ชื่ออุจิวะ มาดาระ?

บทที่ 132 แกเองเรอะที่ชื่ออุจิวะ มาดาระ?

ความรู้สึกของฮิเดกิในตอนนี้ช่างพิลึกดีแท้

มันมีความรู้สึกคล้ายกับอาการเหม่อลอย ทว่าความคิดกลับไม่ได้ล่องลอยฟุ้งซ่านไปไหน

"เรื่องหลังจากนี้" แยกร่างเงาของเขารู้เรื่องทั้งหมดอยู่แล้ว

เดิมทีเขาควรจะต้องคิดว่าจะประลองไหวพริบและกำลังกับมาดาระอย่างไร

แต่ในตอนนี้ สมองของเขากลับทื่อไปหมด ไม่อาจคิดอะไรได้เลยสักอย่าง

ทำได้เพียงรับรู้ว่าร่างกายของตนดูเหมือนจะมุ่งไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่องด้วยความเร็วสูง ความรู้สึกโดยรวมคือเหมือนนั่งเหม่ออยู่บนรถไฟความเร็วสูง

นานเข้า

ฮิเดกิรู้สึกว่าความคิดของตนเริ่มฟื้นคืนกลับมา ทว่าสิทธิ์การควบคุมร่างกายก็ยังไม่ได้อยู่ในมือของเขาอยู่ดี

แต่สิ่งที่น่าพูดถึงก็คือ เขาไม่ได้พุ่งไปข้างหน้าอีกต่อไปแล้ว